A A A

Wirtschaftshof Budy

W 1941 r. władze KL Auschwitz, po wysiedleniu miejscowej ludności i pozbawieniu jej majątku, utworzyły na terenie Bud, Boru i części Nazieleniec tzw. Wirtschaftshof Budy (folwark Budy).
 W jego granicach esesmani założyli podobóz dla więźniów, który funkcjonował w latach 1941-1945, karną kompanię kobiet (1942-1943) i podobóz dla więźniarek (1943-1944). Osadzeni w nich więźniowie i więźniarki narodowości żydowskiej, polskiej, francuskiej, romskiej, ukraińskiej, rosyjskiej, czeskiej wykonywali niewolniczą pracę na rzecz Trzeciej Rzeszy.

Więźniowie zajmowali się uprawą roli oraz hodowlą zwierząt, więźniarki z karnej kompanii wyburzały okoliczne domy, budowały drogi i wał ochronny nad Wisłą, oczyszczały stawy, natomiast więźniarki osadzone w podobozie były zatrudnione przy pracach polowych i leśnych, w szkółce drzewek, przy drenowaniu pól, wycinaniu wikliny.

Wszyscy musieli pracować po kilkanaście godzin na dobę, przeważnie bez względu na warunki pogodowe. Szczególnie tragiczny los spotkał więźniarki z karnej kompanii – wielogodzinna praca ponad siły, często w zimnej wodzie stawów rybnych, które musiały oczyszczać, a także bicie przez esesmanów i więźniarki funkcyjne, powodowały ich wysoką śmiertelność. Na początku października 1942 r. niemieckie więźniarki funkcyjne i wartownicy SS dokonali masakry około 90 więźniarek z karnej kompanii, głównie Żydówek francuskich.

Część mieszkańców Brzeszcz, pomimo groźby osadzenia w obozie koncentracyjnym, niosło pomoc więźniom i więźniarkom, dostarczając żywność, pośrednicząc w tajnej korespondencji, pomagając w ucieczkach.